the best newspaper in Gujarat Nirmal Metro daily Gujarati newspaper, Gujarati news IPO analysis, IPO analysis in gujarati, IPO analysis by dilip davda in gujarati, Ahmedabad leading newspaper nirmal metro visit.www.nirmalmetro.com

મોહ અને માયા કોણ ઓળંગી શકે?

આ જગતમાં વસતો કયો માણસ માયાના સાગરને પાર કઈ શકે છે? મોહને કોણ ઓળંગી શકે ?તે પ્રશ્ન આજના ભÂક્ત જગતમાં અને સંસાર જગતમાં વિચારવા યોગ્ય છે, આજે એવો માહોલ બની ગયો છે કે ભÂક્તમાં માંગ સિવાય કઈ હોતું જ નથી ,જ્યાં કોઈપણ જાતની માંગ આવી ત્યાં ભÂક્તની સાધના નથી, જ્ઞાનની સાધના નથી, કર્મની સાધના નથી, કે યોગની સાધના પણ નથી,કોઈ પણ સાધનામાં કોઈપણ જાતની માગ છે, પછી મોક્ષ પ્રાપ્ત કરવો છે, પરમાત્માની અનુભૂતિ કરવી છે, તેવો જા અંતરનો ભાવ એક ટકાના સોમા ભાગ જેટલો મનમાં ભર્યો હશે, માંગ હશે, તો તે સાધના નથી પણ ભીક્ષા વૃતિ છે અને સફળતાં મળશે જ નહી એટલે પરમાત્માની અનુભૂતિ અશક્્ય છે.
આજેતો ધાર્મિક સ્થળે અંદર પ્રાર્થના કરતા અને ભગવા પહેરી પરમાત્માની સેવા કરતા અને બહાર ધાર્મિક સ્થળના પગથીયે બેઠેલા માગણો, બધાજ ભિક્ષ્šઓ જ છે,આમ અંદર અને બહાર બન્નેમાં કોઈ ફેર નથી, અંદર બેઠેલા મોટું માંગે છે, અને બહાર બેઠેલા થોડું થોડું માંગે છે, આટલો જ ફેર છે, આમ બન્ને ભિક્ષ્šકો જ છે, બન્નેમાંથી કોઈને પરમાત્માની અનુભૂતિ થનાર નથી, અને આજ સુધીમાં કોઈને થઈ પણ નથી, જ્યાં ભિક્ષા વૃતિ છે, ત્યાં સફળતા મળવી અશક્્ય છે કારણકે ભિક્ષા વૃતિ એનું નામ જ આસÂક્ત છે,મોહ છે, એટલે , બધાજ પ્રકારની સાધનામાં પહેલામાં પહેલા નિસ્વાર્થતા ,અનાસÂક્ત, આશા,અપેક્ષા તૃષ્ણા, રાગ દ્વેષ અને કર્તૃત્વ રહિત આંતરિક ભાવની આવશ્યકતા છે અને પોતાના જ સત્યમાં Âસ્થરતાની જરૂરીયાત છે, એટલે કે જીવનમાં જે ઉપભોગનો જે અંતરનો ભાવ મનમાં છે, તેમાંથી પહેલામાં પહેલા તો ઉપયોગના અંતરના ભાવમાં Âસ્થર થવાનું છે.
આ અંતરના ભાવમાં Âસ્થરતા એટલે આપો આપ અપરિગ્રહ છે, આમ અનાસÂક્ત અને અપરિગ્રહ અંતરના ભાવની Âસ્થતિ એ કોઈ પણ સાધનાનો પાયો છે, આ પાયા ઉપર જ સાધનાનું મકાન બાધી શકાય છે, આ ભાવમાં સત્યતા પૂર્વક Âસ્થરતા એટલે આપો આપ વીતરાગતા પ્રાપ્ત. અને વીતરાગની પ્રાÂપ્ત એટલે આપોઆપ નીર્ગંથની અને ત્રિગુણાતીત આંતરિક અવસ્થા એટલે પરમ શાંતિ પરમ આનંદ અને અમૃત રુપ જીવન.
સાધના એટલે બીજું કશું નથી, પણ અંતરના ભાવોમાં ફેરફાર કરવો અને પોતાના જ સત્યમાં Âસ્થર થવું છે, તેનું નામ સાધના છે ,માત્ર બાહ્ય ટાપ ટીપમાં બદલાવ કરવો તે કોઈ સાધના નથી, અંતરના શુદ્ધ ભાવમાં Âસ્થર થયા વિના કોઈપણ સાધનાનું ફળ પ્રાપ્ત થતું જ નથી,વીતરાગતા અને ત્રીગુણાતીત અવસ્થાની Âસ્થતિ એટલે આપણી પારમાત્માને પ્રાપ્ત કરવાની પાત્રતા સાબિત થઇ , આમ પરમાત્માની કૃપા પામવા માટે આપણે સજ્જ થવું જ પડે છે, એટલે આપણામાં કૃપા પામવાની ક્ષમતા હોવી જ જાઈએ અને તેમના મહાન વિચારોને પામવાનું અને સત્ય તરફ પ્રયાણ કરવા આપણું ,વલણ જન્મવું જાઈએ,આમ પરમાત્માની નિષ્કામ ફળની આશા વિના સેવા દ્વારા જ આપણે પરમાત્માના મહાન વિચારો ને પામવા માટે શÂક્ત માંન થઈશું.
જીવનમાં નિષ્કામ અને ફળની આશા વિના કર્મ અને સેવા દ્વારા જ મનમાં શુદ્ધ અને સાÂત્વક વિચારો Âસ્થર થવા પામશે, અને શુદ્ધ વિચારો સમજવા માટે મન સજ્જ થતું હોય છે, આમ આપણે આપણી આંતરિક શુધ્ધતામાં Âસ્થર થઈશું, જીવનમાં આંતરિક શુધ્ધતા એજ સિદ્ધિ છે,આમ આંતરિક શુધ્ધતા થતા હું અને મારું નો ભાવ અને વિચાર છૂટી જાય છે, ને અહંકારથી મુક્ત થઇ જવાય છે, અને માલિકી ભાવમાંથી મુક્ત થઇએ છીએ,જ્યાં સુધી મનમાં માલિકી ભાવ અને અહંકાર ભરેલા હશે .ત્યાં સુધી પરમાત્માની કૃપા આપણા માટે કશું પણ કામ કરી શકશે જ નહી,એ પાયાનો શાશ્વત સિધ્ધાંત છે,મનમાં હું પણું અને અહંકાર છે, ત્યાં સુધી કૃપા વરસતી જ નથી.
આપણે જ્યાં સુધી પરિગ્રહની આંતરિક ભાવનાથી અને માલિકી પણાનાં વિચારથી આંતરિક રીતે ભરેલા હઈશું ત્યાં સુધી આપણું મન બુÂધ્ધ પરમાત્માની ગ્રહણ શÂક્ત રુપ નહી જ બની શકે જ્યારે આપણે એમ કહીએ છીએ કે મારી પાસે આ કે તે વસ્તુ છે ,અથવા હું આનો માલિક છું ,ત્યારે જાણતા અજાણતા આપણા મનમાં ઈચ્છા ,આશા તૃષ્ણા ,આસÂક્ત તરતજ ઉગી નીકળે છે, અને હવે મારે વધારે મેળવવું છે. આમ કરવું જાઈએ વગેરે આમ આપણું મન અને બુદ્ધિ તો પહેલાથી આમાં રોકાયેલા જ હોય છે.
આમ હું અને મારું નો વિચાર જ મનને અને બુદ્ધિ રોકી રાખે છે તેજ આપણો અહંકાર છે, રાગ અને દ્વેષ છે, એટલા માટે આપણે પરમાત્માની કૃપા મેળવી શકતા જ નથી ,આમ રાગ અને દ્વેષથી મુક્ત થવા માટે જ આંતરિક રીતે ઉપયોગના ભાવમાં Âસ્થર થવાનું છે, જે માણસ પોતાની ઈન્દ્રીઓ અને તેના રસો પ્રત્યેની આસÂક્ત ,મોહ મમતા છોડી દે છે,તે માલિકી ભાવથી મુક્ત થાય છે.હું શરીર છું ,મન છું ,ઇન્દ્રીયો છું, બુદ્ધિ છું તેનાથી સર્વથા સર્વ રીતે સંપૂર્ણ પણે વિચ્છેદતા ધારણ કરી આત્મા છું તેવા આત્મસ્થ ભાવમાં Âસ્થર થવાથી આપણો અહંકાર ,મોહ મમતા ઓગળી જાય છે ને આપણે આપણા આત્મામાં સ્થીર થઇ શકીએ છીએ, ને આત્મ જ્ઞાન પ્રાપ્ત થાય છે, તે જ પરમાત્માની પ્રસાદી છે. આ પ્રસાદી પ્રમાણે જીવ્યે જવાથી વિશાળતા અને અભયમાં Âસ્થર થઇ જવાય છે ,તેનું નામ મોક્ષ ,મુÂક્ત છે, જે આપણી આખરી ઈચ્છા પૂર્ણ થાય છે.
આછે મોહ અને માયા છોડવાનું ફળ જે મીઠું મધુરું અને અમૃત રુપ છે, તે પ્રાપ્ત કાર્ય પછી કઈ પ્રાપ્ત કરવાનું બાકી રહેવા પામતું જ નથી ,એજ જીવનની સિદ્ધિ છે જે આંતરિક પુરેપુરી શુદ્ધતાથી જ પ્રાપ્ત થાય છે, એટલે જ કહેવાય છે, શુદ્ધિ વિના સિદ્ધિ નથી.