કશન સન્મુખદાસ ભવાની
(એલએલબી, એલએલએમ સીએ (એટીસી)
શ્રીનગર, ગોંદીયા
ગોંડિયા – ભારત અનાદિ કાળથી મૂલ્યોનો ભંડાર રહ્યો છે. અહીંની માટી ભગવાન દ્વારા આપવામાં આવેલા મૂલ્યોની એવી અદ્રશ્ય શક્તિથી ભરેલી છે કે જન્મથી જ મનુષ્યમાં મૂલ્યોની પ્રતિભા તરબોળ થઈ જાય છે. જો કે, જેમ જેમ વ્યક્તિ મોટી થાય છે, તેમ તેમ ઘણા અપવાદરૂપ બૌદ્ધિકોમાં પશ્ચિમી સંસ્કૃતિ પ્રત્યેની ઝંખના જાગે છે, જેઓ તેમના વડીલોનો આદર ન કરતા હોવા છતાં, તેમનો અનાદર કરે છે. આ શંકા ઉભી કરે છે કે આ ભ્રષ્ટ ભાવના સમાજમાં ફેલાઈ રહી છે. તેથી, આજના યુગમાં, આપણે જોઈ રહ્યા છીએ કે સરકાર, વહીવટ, સામાજિક સંસ્થાઓ, બુદ્ધિજીવીઓ, વડીલો પ્રત્યે આદર સુનિશ્ચિત કરવા માટે, આપણી હજારો વર્ષ જૂની પરંપરા, વારસો અને વૈચારિક શક્તિને જાળવી રાખવા અને તેનું રક્ષણ કરવા માટે ઘણા વેબિનાર, કાર્યક્રમો, ઝુંબેશોનું આયોજન કરી રહ્યા છે.
મિત્રો, જો આપણે વર્તમાન સંદર્ભની વાત કરીએ, તો આપણા વડીલોની સંભાળ રાખવાની જવાબદારી અને ફરજ યુવાનો પર વધુ છે, જેમણે ભારત માતાના ખોળામાંથી પ્રાપ્ત મૂલ્યોને સભાનપણે અને પ્રાથમિકતા આપવી જોઈએ. વડીલોની સેવા કરીને અને તેમને આદર અને સન્માન આપીને, વ્યક્તિએ અપાર પુણ્ય કમાવવાનું છે. કારણ કે જ્યારે તમારામાંથી કોઈ વડીલ ચૂપચાપ તમારા નમેલા માથા પર ધ્રૂજતી આંગળીઓ ફેરવે છે, ત્યારે સમજો કે તમને એક સાથે વરદાન, ખુશી અને આશીર્વાદ મળ્યા છે કારણ કે વડીલોમાં ભગવાન અલ્લાહનું સ્વરૂપ રહેલું છે.
મિત્રો, જો આપણે આશીર્વાદ, ખુશી અને વરદાનની વાત કરીએ, તો વૈશ્વિક સ્તરે, ભારત આધ્યાત્મિકતામાં ઊંડી શ્રદ્ધા ધરાવતો સૌથી જૂનો દેશ છે. અહીં આધ્યાત્મિકતા ઝડપથી વિસ્તરી છે, જે સારી વાત છે, પરંતુ મારું માનવું છે કે એ જ ગતિ સાથે, સંસ્કૃતિના ઘૂસણખોરીને કારણે તાજેતરના સમયમાં માતાપિતા અને વડીલોના આદર અને સેવા પ્રત્યે ઋષિઓની શ્રદ્ધા ઓછી થતી અને સંકુચિત થતી જોવા મળી રહી છે. ઘણા પરિવારો તૂટી રહ્યા છે, વૃદ્ધાશ્રમોમાં વૃદ્ધોની સંખ્યા વધી રહી છે, આવું કેમ છે? મેં ઘણા ઋષિઓને પણ જોયા છે જેઓ તેમના માતાપિતા અને વડીલોથી અલગ રહે છે, તેમની સેવા કે સુખની પરવા કરતા નથી, પરંતુ આધ્યાત્મિકતાના ક્ષેત્રમાં, તેમના નામ ખૂબ જ સેવાભાવી અને તેમની શ્રદ્ધા માટે વખાણવામાં આવે છે, જે મને ખૂબ આશ્ચર્યચકિત કરે છે. મિત્રો, જો આપણે એવા વડીલો વિશે વાત કરીએ જેમને તેમના પોતાના લોકો દ્વારા નકારવામાં આવ્યા છે, તો મેં તેમાંથી કેટલાક સાથે વ્યક્તિગત રીતે વાત કરી અને તેમની ઉદારતા જોઈ. તેમના દુઃખ શેર કરવાને બદલે, તેઓએ તેમના પ્રિયજનોની પ્રશંસા કરી. “વાહ, શું અદ્ભુત વાત છે! તમે ભગવાન જેવા છો, અલ્લાહ!” મેં કહ્યું, અને મારા હાથ અનૈચ્છિક રીતે તેમના પગ પર પડ્યા, તેમની આંખોમાં આંસુ લાવ્યા.
મિત્રો, દરેક મહાનગર, શહેર અને ગામમાં આવા ઘણા પીડિતો છે. આપણે આપણા પોતાના શહેરોમાં પણ આવી જ વાર્તાઓ જોઈ રહ્યા હોઈશું, અને આપણે બધાએ સાથે મળીને આ પરિસ્થિતિને બદલવા માટે પગલાં લેવા જોઈએ.
મિત્રો, જો આપણે આપણા વડીલોના આશીર્વાદ અને આનંદ વિશે વાત કરીએ, તો હું માનું છું કે તેમના આશીર્વાદ આ બ્રહ્માંડમાં સૌથી મહાન છે. કોઈ આધ્યાત્મિક શ્રદ્ધા આ આશીર્વાદોની તુલના કરી શકે નહીં. આપણે, જ્ઞાનીઓએ, આને આપણા હૃદય અને મનમાં આત્મસાત કરવું જોઈએ.
મિત્રો, જો આપણે નવી પેઢી વિશે વાત કરીએ, તો યુવાનો, વૃદ્ધો પાસે યાદો હોય છે, યુવાનો પાસે કલ્પનાશક્તિ હોય છે. જો બંને દરેક ઘરમાં ભેગા થાય, તો તે અદ્ભુત હશે. સ્વર્ગ પૃથ્વી પર ઉતરશે, કારણ કે નવી પેઢીએ તેમના માતાપિતાના શ્રેષ્ઠ ગુણો વારસામાં લેવા જોઈએ અને તેમના વડીલોનો આદર કરવો જોઈએ, કારણ કે વૃદ્ધોનો વર્તમાન યુવાનોના ભવિષ્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેથી, જો નવી પેઢી તેમના વડીલોના આશીર્વાદ મેળવવાની, તેમને દેવતાઓની જેમ પૂજવાની, સાથે રહેવાની અને સહકાર આપવાની માનસિકતા અપનાવે, તો ઘરોમાં પ્રેમ અને સંવાદિતા જાગશે, અને સ્વર્ગ પૃથ્વી પર ઉતરશે.
મિત્રો, યુવાનોએ પોતાના માતા-પિતાનો અનાદર ન કરવો જોઈએ. તેમનામાં પોતાના વડીલો પ્રત્યે આદરની ભાવના હોવી જોઈએ. કારણ કે જ્યારે વૃદ્ધોની આંખોમાં આંસુ આવે છે, જ્યારે કટાક્ષ હૃદયને વીંધે છે, જ્યારે શરીર નિષ્ફળ જાય છે અને ઊંઘ ચાલુ રહે છે, ત્યારે જીવન મુશ્કેલ બની જાય છે. વડીલો આપણી અમૂલ્ય સંપત્તિ છે. તેમની પાસે અનુભવનો ભંડાર છે, તેથી તેમના અનુભવનો લાભ લો. ભૂલથી પણ ક્યારેય અપશબ્દોનો ઉપયોગ ન કરો. ઉપરાંત, તમારા બાળકોને વડીલો સાથે બેસવાની તક આપો, કારણ કે બાળકો તેમના આશીર્વાદ પર ખીલે છે. અન્ય લોકોએ પણ થોડીવાર માટે વડીલો સાથે બેસવું જોઈએ, તેમની વાત સાંભળવી જોઈએ અને તેમના સુખાકારી વિશે પૂછવું જોઈએ. ધન્ય છે તે વ્યક્તિ જેના પર તેમના માતાપિતાનો પડછાયો હોય. ઘરમાં વડીલો હોય તે એક મહાન ભાગ્ય માનવામાં આવે છે, અને જે બાળકો તેમના માતાપિતાની સેવા કરે છે તે શ્રેષ્ઠ હોય છે. બાળકને તેના માતાપિતા પાસેથી આશીર્વાદ માંગવાની જરૂર નથી; તેઓ તેમને તેમના હૃદયમાંથી આપમેળે પ્રાપ્ત કરે છે, અને તેના માતાપિતાના હૃદયમાંથી નીકળતા આ આશીર્વાદની કોઈ સરખામણી નથી. આ ખૂબ જ વિડંબનાનો સમય છે. પશ્ચિમી સંસ્કૃતિના પ્રભાવને કારણે, આજના યુવાનો તેમના માતાપિતાને નમન કરવામાં શરમ અનુભવે છે. જ્યારે, જ્યારે કોઈ બાળક કે યુવા પોતાના માતા-પિતા, દાદા-દાદી કે સદગુરુના ચરણોમાં માથું નમાવે છે, ત્યારે તેમના હૃદયમાં આનંદની લહેરો ઉભરી આવે છે, અને પુત્ર કે શિષ્ય નમ્ર બનતાની સાથે જ તેમના ચરણોમાં તેજના કિરણો પ્રવેશ કરે છે. પરિણામે, તે યુવાની દીર્ધાયુષ્ય, જ્ઞાન, ખ્યાતિ અને શક્તિ પ્રાપ્ત કરે છે. આ ચાર અમૂલ્ય ભેટો અન્ય કોઈ કિંમતે કે અન્ય કોઈ જગ્યાએથી મેળવી શકાતી નથી. તેમનું કેન્દ્ર માતાપિતા, વડીલો અને શિક્ષકો છે.
તેથી, જો આપણે ઉપરોક્ત સમગ્ર વર્ણનનો અભ્યાસ અને વિશ્લેષણ કરીએ, તો આપણને ખબર પડશે કે વડીલો આપણી અમૂલ્ય સંપત્તિ છે. તેમના અનુભવોનો ખજાનો આપણા યુવાનોનું ભવિષ્ય છે. ભારતીય ઘરોમાં વડીલો હોવું એ એક મહાન ભાગ્ય માનવામાં આવે છે, અને જે બાળકો પોતાના માતાપિતાની સેવા કરે છે તે શ્રેષ્ઠ છે. જ્યારે કોઈ વૃદ્ધ વ્યક્તિ, અવાચક, તમારા નમેલા માથા પર પોતાની ધ્રૂજતી આંગળીઓ ફેરવે છે, ત્યારે તેને આશીર્વાદ અને એક આશીર્વાદ માનો.
